Pagina's

maandag 17 mei 2010

Het is feest, vandaag is de toekomst begonnen...

We schrijven mei 2008. Twee ex-collegaatjes, vriendinnetjes zelfs, ondanks dat ze elkaar niet zovaak zien. Beide verdrietig, ontredderd, boos maar bovenal beide verraden en bedrogen door de liefde. Elkaar in reallife zien lukt niet door de agenda’s. Het is ook te moeilijk: het verdriet van de ander zien, confronteert ook keihard met het eigen verdriet. Gelukkig is er e-mail. Een perfect middel om alles van zich af te schrijven. En ze begrijpen elkaar: het verdriet, het verraad en de intense woede zo nu en dan. Er is echter één ding waarmee ze zichzelf en de ander steeds weer oppeppen: elke e-mail wordt steevast afgesloten met: “wij komen er wel. Alles komt goed!”

Inmiddels is het 2010. De twee meiden zien elkaar slechts een paar keer per jaar, druk druk druk. Maar door de tijd is er iets heel waardevols ontstaan: vriendschap. Het gevoel vriendinnen te zijn, elkaar heel goed te begrijpen en te weten: “als er wat is, dan kan ik bij haar terecht!”

Alles komt goed. En hoe! De een vond haar grote liefde dichtbij huis. Bij iemand die al jaren een goede vriend was en ineens meer werd dan dat. Volkomen onverwacht en zó intens. De ander ontmoette net iets later een man, die slechts een paar kilometer verderop woonde, waarmee het vanaf dag één klikte en zijn sindsdien onafscheidelijk. Ook volkomen onverwacht en zó intens.

17 mei 2010: Vandaag geeft één van deze twee meiden haar ja-woord aan de man van haar dromen. Geen bruiloft met toeters en bellen, maar het “ja” is er niet minder gemeend om. En ik (ja, want ik ben de andere dame in dit verhaal) zat begin van dit jaar met tranen van blijdschap in mijn ogen toen ik hoorde van “de reis naar het altaar” van A. en W.. Zelden ben ik zo blij geweest voor iemand anders.

Wat is er in twee jaar tijd veel veranderd. Van twee verdrietige meisjes veranderden we in stralende meiden die de liefde dichtbij huis gevonden hebben en waarmee het zó ontzettend goed gaat. Alles is goed gekomen!

Lieve A. en W., ik hoop vanuit de grond van mijn hart dat jullie samen heel gelukkig oud mogen worden!

4 opmerkingen:

  1. Oooh wat een prachtig verhaal Klaske! En de kaart is al even mooi... :)

    xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een geweldig verhaal. Zo zie je maar weer dat je soms niet ver hoeft te zoeken. Er voor open staan is veel belangrijker.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wow Klaske wat een ontroerend verhaal zeg zo mooi, en een prachtig bijpassend kaartje.

    BeantwoordenVerwijderen